Zod chce skolonizować inne planety i władać ich mieszkańcami.
Mamy już plan.
Wegthor. Dom ruchu oporu.
Jeśli Brainiac uciekł...
Możliwe, że Seg też.
Zabiłeś Brainiaca.
Przez całe życie sprawiałaś, że się bałam.
Jayna, Vidar.
Podążycie śladami przodków lub zginiecie, próbując.
Nie zostawiaj mnie! Jayna!
- Ile czekamy? - W ogóle.
Została pojmana albo nie żyje.
Czas zakończyć ten bunt. Przekonasz Vala.
- A jeśli odmówię? - Sam wychowam Cor-Vexa.
Dupek wykryty.
Nie wiecie, co to ból, mięczaki.
Przez pół roku nie zbliżyliśmy się do Doomsdaya.
Gdzie szukamy?
Czujnik wykrył coś w sektorze drugim. Pewnie to nic.
Podlećmy tam.
Czekaj. Chyba coś mam.
Straciliśmy to?
Nic nie widzę...
KRYPTON
WEGTHOR
WYSTĘPUJĄ
To on.
Sir.
To Jax-Ur.
Dziękuję.
Dobrze cię widzieć.
Drań poniżej skradł nam lepsze jutro.
Odzyskamy je!
COLU
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Adam? Adam.
Adam!
Nie trać czasu na próby ucieczki.
Nic z tego.
To? Za kiepskie na takiego dużego chłopca.
To.
Obudził się.
Śni mu się coś miłego.
Pobudeczka.
Słodziak z ciebie.
Dziękuję. Też tak uważam.
- Co to? - Mój...
Nieważne.
To jak, głąby?
Gotowi na zabawę?
Najpierw zdefiniujmy słowo.
I nazywam się Seg-El, nie głąb.
Jak tam chcesz, Dekiel.
Może zaczniemy od zrobienia małej dziurki
przy twoim małym pępuszku?
A potem wyrwę ci flaki, bo komu one potrzebne?
Mnie.
Nie wiem, kim jesteś...
Żartujesz, tak?
Dowcipniś z niego.
Prawda?
Nie wie, kim jestem. Prawie się nabrałem.
Poważnie. Nie mam pojęcia.
Masz przed sobą Ważniaka.
Ważniak.
No weź!
Zabójca Królów, Zmora Kosmosu,
Ostatni Czarnianin.
Wielki Wał, Człowiek Maczeta, Pan Frag...
Arcybiskup Pierwszego Kościoła Gwiezdnego w Trójcy Rybo-Boga.
Nie kojarzysz?
Ty walisynu!
Każdy wie, kim jestem.
Nazywam się Lobo.
Dziękuję!
Czyli o mnie słyszałeś.
I wiesz, co oznacza moje imię. Tak?
Nie?
Ten, który pożera wnętrzności wrogów
i to ze smakiem.
Jajca sobie robię.
Nie mam pojęcia, co oznacza to imię. Zabiłem rodziców, nim mi wyjaśnili.
Słuchaj, Lobo...
Chyba dorwałeś nie tych, co trzeba.
Wiem, że nie tych!
Dlatego użyję twoich wnętrzności,
by udusić tego łobuziaka.
A potem rozwalę mu dyńkę
i wpuszczę do środka wielkiego kreta.
Przepraszam, ale mam problemy ze zrozumieniem.
Ten spektakl ma zachęcić Dekla
do wyjawienia mi, gdzie jest ten zielony młot!
Pozwól, że powiem tylko jedno!
Do widzenia? Tak byłoby najlepiej.
A może: Brainiac?
Jego szukasz? Zielonego młota?
To Brainiac.
Długo już wała tropię.
Potem coś aktywowało skaner dupków,
ale gdy przybyłem, znalazłem was, nie Brainiaca. Dlaczego?
Bo on nie żyje?
- Zabiłem go. - Ty?
Z długimi rzęsami, miękką skórą i zapachem łączki?
Mówi prawdę. Potwierdzam.
Zaprowadzę cię do ciała.
Albo powiesz, gdzie ono jest,
inaczej pomaluję las twoim tyłomózgowiem.
Nic z tego.
Zaprowadzimy cię do ciała,
wypuścisz nas i niczego nie pomalujesz.
Umowa stoi?
Dobra!
Ale ostrzegam.
Jeśli nie zastanę tam żadnego ciała, to zostawię dwa.
Twoje i tego pięknisia.
- Całkiem fair. - Uwaga na oczy.
Doomsday rozbił dwa ścigacze.
Piloci zginęli. Dowództwo sugeruje, że go zaatakowali.
- Wiedzieliśmy, że to wyzwanie... - Nie mieli szans.
Nie wiedzieli, że to misja samobójcza.
Byli Sagitari, jak ty i ja. Znali ryzyko.
Mów.
Poza Doomsdayem uważam, że straty na Wegthor są niedopuszczalne.
Bo tamci nie są Sagitari. Ani trochę.
To byli Bezrangowi.
Wręczenie im munduru i broni tego nie zmieni.
- Co proponujesz? - Osobiście ocenię ich zdolności
i zapoznam z wyszkolonymi Sagitari.
Daj mi szansę.
Wyszkolę ich i w końcu zakończymy tę wojnę.
Masz rację.
Wielu przeszło zbyt krótkie szkolenie.
Trzeba to zmienić.
I byłabyś świetną instruktorką.
Tutaj, w Kandorze.
Nie o tym mówię.
Wiem. A ja mówię: nie.
Tak jest, generale.
Lyta?
Nie mogę pozwolić, by coś ci się tam stało.
Potrzebuję cię.
Po za tym
nasz plan już działa
i bitwa o Weghtor wkrótce się zakończy,
a ruch oporu zostanie rozbity.
Żebyś mogła oddychać na powierzchni.
To kawał drogi.
Buntownicy są tam.
Jąkam się?
Ruszaj!
A potem gnojek zamknął moje całe miasto w butelce.
- Cały Brainiac. - Jeszcze nie skończyłem!
Co było potem? Dzięki, że pytacie.
Potem szmaciarz przystąpił do niszczenia mojej planety,
a na koniec odleciał swoim wielkim, świadczącym o kompleksach statkiem.
Brainiac zabił całą twoją rasę?
W sumie nie, bo już nie żyli.
Stworzyłem rój skorpio-grzechotników, który ich wybił.
Najgorsze, że wszystko było już tak, jak chciałem.
Miałem sobie zrobić wakacje od zabijania,
wracam do domu, a tam żadnego nie ma.
Zniknął.
- Znam to uczucie. - Serio?
- Wali mnie to. - Zostało 7 i 29 setnych minuty.
Na miejscu się pożegnamy.
Ważniak zawsze dotrzymuje umowy.
A my wrócimy na Krypton.
- Powiedziałeś Craptown? - Nie.
Craptown!
Dobre! Mieszka w Craptown!
Zabawny jesteś.
Craptown. Jak jakiś musical.
Jestem Dekiel i mieszkam sobie w Craptown.
W dupie mam twoje Craptown.
Chwila. Po co ten pośpiech?
Co w nim takiego specjalnego?
Po pierwsze leży 19 138 milionów lat świetlnych stąd.
Zadziwiająca precyzja.
Dobra.
Skąd to wiesz?
Nie mam pojęcia.
RUBIEŻE
Pamiętasz tę opowieść ojca?
Miał ich wiele.
Tę o płonącym ptaku.
Ognio-Ptak.
Właśnie.
W raoizmie to opowieść o stworzeniu.
Rao był ojcem wszystkich bogów.
Ale Ognio-Ptak i jego brat, Vohc byli jego pierwszymi.
Vohc stwarzał świat,
a Ognio-Ptak go palił.
Pamiętasz dlaczego?
Chodzi o odrodzenie.
Ten cykl stale się powtarzał.
Świat oczyszczał się dzięki ogniowi Ptaka
i odradzał dzięki pracy Vohca.
Za każdym razem
Vohc dążył do perfekcji,
aż w końcu...
stworzyli planetę Krypton, jaką dziś znamy.
Dlatego nigdy nie bierzcie pasji za siłę.
Kto następny?
Nie ma się czego bać.
Tak kształtujemy Sagitari.
Praktyka. Reżim.
Dyscyplina. Trening.
Ruch po ruchu.
Wraz z umiejętnościami nabieramy determinacji.
- Ty. - Ja?
Mam cię tu sama przywlec?
Wręcz czy z bronią?
Nigdy się nie wahaj, bo przeciwnik zyskuje przewagę. Wstań.
Lepiej nie potrafisz?
- Błagaj o litość. - Nie.
Błagaj!
Litości!
Wygląda na to, że ktoś szukał mu we łbie skarbów.
Ale muszę się upewnić. Wypad.
I jak? Może sprawdź jeszcze raz?
Nie znajdzie go.
- Co? - Nie znajdzie Brainiaca.
Mamy problem.
Czujnik nie wykrywa Brainiaca.
Ale skaner dupków podaje,
że jest gdzieś na tej planecie.
Więc jeszcze raz — gdzie, do jasnej ciasnej, on jest?
On chyba wie.
Coś wam wyjaśnię.
Nie dotrzymaliście umowy, co oznacza, że jednego z was wypatroszę,
a drugi w tym czasie postara się odpowiedzieć na pierwsze pytanie.
A drugie brzmi: czyje wnętrzności wyjdą na zewnątrz...?
- Twoje? - Wypisuję się.
- Nie rób tego. - Milcz!
Mówiłem, że dotrzymuję słowa.
A to dopiero zwrot akcji.
Wygląda na to, że Brainiac jest w tobie.
W tunelach mamy przewagę.
Musimy ich ściągnąć pod ziemię i walczyć na naszych warunkach.
Ale naszym potrzeba odpoczynku, jedzenia, lekarzy.
- Nyssa? - Nyssa!
Spokojnie. Jest z nami.
Myślałam, że już cię nie zobaczymy.
Co się stało?
Nic ci nie jest?
Dru-Zod mnie tu przysłał. Jestem jego oczami i uszami.
To znaczy?
- Ma Cor-Vexa. - Została szpiegiem Zoda.
Odebrał mi dziecko.
Pomóżcie mi je odzyskać.
Proszę.
Możecie nie wierzyć, ale Zod nie dał mi wyboru.
Nigdy bym was nie zdradziła.
Mam informacje.
Mogę pomóc sprawie.
Dobrze. Mów.
Czujniki na Kryptonie wskazują, że dziś nastąpi rozbłysk słoneczny.
Promieniowanie zablokuje całą komunikację na około dwie godziny.
Zod w trakcie takich rozbłysków sprowadza zapasy.
Planuje przerzucić je przez południowy perymetr.
Skąd o tym wiesz?
Od Sagitari w Kandorze.
Pozostał wierny memu zmarłemu ojcu.
Daron nie żyje? Co się stało?
Został zabity z zimną krwią. Przez Lytę-Zod.
Miałeś rację, to była pułapka.
Tak mnie dorwali.
Zrobili z mojego ojca przynętę.
Przykro mi.
Wiem, że wasze relacje były skomplikowane.
Co nie sprawi, że będzie ci łatwiej.
Jeśli ta informacja jest prawdziwa, możemy ją wykorzystać.
Zajmę się tym.
Nie spuszczaj jej z oczu.
Zdumiewasz mnie, Deklu.
Brainiac rozbił w tobie obóz.
Ja wybrałbym blondaska.
Nie musimy tego robić. Pogadajmy.
Nie da rady.
Wybiję z ciebie tego zielonego łachmytę.
- Myślę, że tego nie chcesz. - Źle myślisz, Deklu.
Dwa z dwóch. Jak to zrobiłeś?
- Chyba posiadłem moc telekinezy. - Za głośno!
- Nie ruszyłeś ustami. - Telepatię też?
Serio?
To wszystko?
Mam więcej.
Brainiac, jeśli tam jesteś, przybyłem zadać ci sporo bólu.
Kurde, Dekiel.
Miałem cię zabić na końcu.
Cóż...
Zostałeś moim kucykiem.
Twoje informacje się potwierdzają.
Linia zaopatrzenia Sagitari — jedzenie, oksygeneratory, leki —
robi sporą pętlę na południe.
Wyślemy tam oddział i uderzymy w najsłabszym punkcie.
Jeśli się uda, odniesiemy bardzo potrzebne zwycięstwo.
Dobrze. Uda się.
Wkrótce się przekonamy.
- Przepraszam za wszystko. - Zrobiłabym to samo.
Trwa wojna.
Owszem.
Od naszego ostatniego spotkania wszystko stanęło na głowie.
Mój ojciec... Cor-Vex.
Nie trać sił. Odzyskamy twojego syna.
Znalazłaś to, czego szukałaś?
W Bokos.
Nie.
- I nigdy już nie znajdę. - Cały Daron.
Nawet po śmierci zawodzi.
Na pewno jesteś zmęczona. Wypocznij.
Będziesz czegoś potrzebować, proś.
Brainiac, pokazuj swoje paskudne ryło,
bo rozpruję ci domek od głowy po rów i sam cię stamtąd wywlekę.
Nie?
Twoja wola.
Auć.
Nałykałem się Lobo-soku.
Proszę bardzo.
Ohyda. Co się dzieje?
No tak.
Potrafi się regenerować.
- Będzie jak nowy... - Za 3 i 14 setnych minuty.
Spadamy.
Opowieści o oddychaniu tutaj bez respiratora brałam za mit. A jednak.
Z czasem organizm się przystosowuje.
Gdybyśmy wiedzieli o tym wtedy...
Powinnam była po ciebie wrócić.
Niepotrzebnie go posłuchałam.
- Przepraszam. - Nie miałaś wyboru.
Ojciec nam go nie dał, prawda?
Trenował nas na brutalnych, bezwzględnych wojowników.
Napuszczał na siebie, byśmy udowodnili, co jesteśmy warci.
To samo zrobiłam Lycie.
Nic dziwnego, że tak mnie potraktowała.
Jak ja ciebie.
Nie będę dłużej tego ciągnąć!
Ród Zod tworzy zabójców!
Więcej tego nie zrobię.
To wszystko na dzisiaj. Rozejść się.
Kadecie. Zostań na chwilkę.
Primus.
Zaskoczyłeś mnie.
Kazałaś dać z siebie wszystko.
Nie wiesz, co to znaczy.
- Jak się nazywasz? - Lor-Ran.
- Skąd pochodzisz? - Z sektora szóstego.
Stary dystrykt Bezrangowych.
Kiedyś kogoś tam znałam.
Wiele dla mnie znaczył.
Nie. On by tak nie zrobił.
Przepraszam.
Nie jesteś nim.
Myślałem, że...
Co ja zrobiłem?
Nie jesteś nim.
Będziesz mnie oceniał, jeśli powiem, że popuściłem?
Ten gościu to jakiś psychol.
Myślałem, że już po nas.
Dopóki nie odstawiłeś wojownika.
- Mieliśmy szczęście. - Nie.
Musisz się bardziej postarać.
Ty i Brainiac? Razem? Co się dzieje?
Nie wiem.
Sam tego nie rozumiem.
Może wykorzystaj dodatkowy mózg.
Musimy wiedzieć, jak to działa. Dzielicie ciało i DNA?
Nie wiem!
- Nie wiem. - Dobra.
Nie pamiętam.
Bo z Rhomem i Głosem Rao było inaczej.
W ich przypadku to Brainiac siedział za kierownicą, ale ty...
Siedzisz na miejscu kierowcy, prawda?
Tak.
Może. Nie wiem.
W porządku?
Nie wiem, jak długo będę w stanie go powstrzymać.
Ile ci zostało?
Skąd mam wiedzieć?
Racja.
Dwie i 37 setnych godziny.
Denerwująca precyzja.
Ale zdążymy coś wymyślić.
Nie wiesz czasem, jak skontaktować się z Valem?
- Co? - Spoko jest.
Musimy tylko wrócić do tego wariata po emiter promieni zeta.
I dobrze będzie.
Idę po was, człony!
Zechcesz to wyjaśnić?
Kadet Ran nie mógł powiedzieć, bo ma złamaną szczękę.
Oraz inne obrażenia.
Wyjdzie z tego?
To zależy.
Planujesz go odwiedzić?
Więc myślę, że tak.
Przez chwilę kogoś mi przypominał.
Potem to minęło.
Niczym nieuchwytne wspomnienie.
Tej osoby nie da się zastąpić.
Nie da się odtworzyć.
Patrzę na to miasto,
na te wszystkie zmiany... Naprawdę masz wizję.
Ale gdzie ty widzisz postęp...
ja coś, czego już nie ma.
Co straciłam.
I czasem nic więcej.
I nie wiem, jak mam dalej żyć.
Zaczekaj tu.
Tak będziesz dalej żyć.
To dziecko jest przyszłością.
Dziecko Nyssy-Vex?
Dziecko Seg-Ela.
Potrzymaj go.
Seg poświęcił się,
bo wierzył w Krypton.
Jak to...
poświęcenie miało pomóc planecie? Jego już nie ma.
Ale jego dziedzictwo żyje.
W Corze.
We mnie.
W tobie.
Oboje straciliśmy kogoś ważnego.
Niezastąpionego.
Jeśli chcesz, by poświęcenie mojego ojca miało znaczenie,
jeśli chcesz ukoić ten ból,
musisz zapomnieć o przeszłości
i skupić się na przyszłości.
Pomóż mi stworzyć tę nową. Dla Sega.
Wykapany tata.
Jesteśmy.
Czas, bym dalej ruszyła sama.
Dziękuję.
Bez ciebie bym tutaj nie dotarła, bracie.
Żegnaj, Vidar.
Pomóc?
Poproszę drinka.
Skończyły się. Wszystkie.
Jesteś pewien?
Szuje z Sagitari nie są tu mile widziane.
Musiałeś mnie z kimś pomylić.
- Jesteś Jayna-Zod. - Jak powiedziałam, pomyliłeś się.
A ja powiedziałem, że jesteś Jayna-Zod.
Ktoś jeszcze bierze mnie za Jaynę-Zod?
Tak myślałam.
Spóźniłaś się.
- Czekam od kilku godzin. - Strażnik stale mnie obserwuje.
- Przekazałaś informację? - Tak, ale są podejrzliwi.
Odzyskaj ich zaufanie. Szybko.
Bo masz dostarczyć mi Codex.
Dobry wieczór.
Czyli tutaj przebywają degeneraci.
Kryją się w śniegu nieopodal cywilizacji.
Spokojnie.
Nie szukamy zbiegów.
Przybywamy z misją specjalną.
Szukamy zdrajczyni.
Była jedną z nas.
Kto udzieli pomocy, może coś zyskać.
Jayna-Zod?
Dev?
Cześć, Jayna.
Kopę lat.
Mam.
Spadamy.
Nie wiadomo, jak daleko jest ten wariat.
Działamy.
Trzeba dobrze ustawić czas.
Gotów do powrotu?
Nie możesz.
Masz coraz czarniejsze oczy.
Jesteś tam?
Przeważnie.
Posłuchaj.
Nie mogę wrócić na Krypton.
- Jak to? - Słuchaj.
Jeśli Brainiac nadal tu będzie,
wrócimy tam z nim.
Dla niego to się musi skończyć tutaj.
Dobra.
Wymyślimy, jak się go pozbyć.
Wtedy polecimy.
Albo mnie zabijesz.
- Co? - To ważniejsze ode mnie!
Ważniejsze ode mnie.
Musisz mi to obiecać.
Dobra.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Michał Moszczyński